Pomiędzy rokiem 1876 a Pierwszą Wojną Światową, standard wymiany złota zdominował międzynarodowy system ekonomiczny. Wymiana złota dała początek stabilności walutom. W roku 1944 zwarte zostało porozumienie Bretton Woods, gdzie kraje partycypujące zgodziły się na podtrzymywanie wartości ich walut w wąskich widełkach cenowych do dolara i awaryjnie złota. Wartość dolara w efekcie zaczęła być przeliczana na złoto. Na kraje partycypujące nałożono zakaz dewaluacji walut, a dla zwiększenia konkurencyjności handlu zakres dewaluacji walut został ograniczony do mniej niż 10%. W latach 50tych szybko rozwijający się handel doprowadził do ogromnych przepływów kapitału pomiędzy krajami. To destabilizowało porozumienie z Bretton Woods. W 1971 porozumienie zostało rozwiązane. Dolar nie był już przeliczany na złoto. W roku 1973, waluty krajów rozwiniętych podlegały regulacjom rynkowym, popyt i podaż były głównymi siłami wpływającymi na ich kursy. W latach 70tych zaczęły powstawać nowe instrumenty finansowe, deregulacja rynku i liberalizacja handlu.

W latach 80tych, międzynarodowe ruchy kapitału nasiliły się z powodu nowych technologii i komputeryzacji.

W roku 2007 przewidywane obroty na rynku walutowym to 7 bilionów dolarów dziennie.

Warto zobaczyć aktualne dane: Obroty na rynku walutowym