Wstęga Bollingera służy do prognozowania terminu, w którym zakończy się wzrost lub spadek notowań. Obszar wstęgi powstaje poprzez dodanie i odjęcie k odchyleń standardowych od średniej ruchomej z n sesji. Odchylenie standardowe liczone jest od tej samej liczby n sesji. Szerokość wstęgi nie jest ustawiona sztywno, ale zmienia sie w zależności od dynamiki cen w ostatnim okresie. Wynika to z faktu, że dla kursów o znacznej zmienności należy zaakceptować szerszą wstęgę niż dla notowań bardziej stabilnych. Uzyskano to poprzez zastosowaniu odchylenia standardowego od krótkiej średniej kroczącej (preferowana 15-sesyjna) przemnożonego przez współczynnik K, ktory jest parametrem wskaźnika. Najpopularniejszymi wielkościami tego parametru są 1,5 i 2,0 , ale powinny one być dobierane w zależności od szybkości wahań kursów danej społki.

Uwagi:

W przypadku wyjścia wykresu poza zakres wstęgi Bollingera należy się spodziewać powrotu do niej. Wyjście ponad wstęge jest wiec sygnałem sprzedaży, a spadek poniżej niej jest sygnałem kupna.

Utrudniona analiza występuje podczas długotrwalej zniżki lub zwyżki kursów. Wykres ma wtedy tendencje do wzrostu bądź spadku po jednej z krzywych wstęgi.

Dość powszechna jest również teoria, że po długotrwałej stabilizacji kursów w centrum wstęgi Bollingera, kierunek pierwszej wyraźniejszej zmiany wyznacza późniejszy trend,

Szerokość wstęgi informuje o ryzyku kupna akcji: im szersza wstęga, tym wahania ceny większe, co wpływa na wzrost ryzyka.

Oczywiście są to tylko prognozy i wstęgę należy rozpatrywać łącznie z innymi wskaźnikami, szczególnie ze wskaźnikiem ROC.