MACD jest oscylatorem średnich wykładniczych - o ściśle ustalonych parametrach. Znaczenie wskaźnika najlepiej wyjaśnia tłumaczenie jego pełnej angielskiej nazwy - Zbieżność i Rozbieżność Średnich Ruchomych (ang. Moving Average Convergence Divergence).

MACD jest różnicą wartości długo- i krótkoterminowej średniej wykładniczej. Najczęściej stosuje się średnie 8- i 17-dniowa ( dla inwestycji długoterminowych mogą być to średnie 12 i 26-dniowa ). Analiza MACD opiera się o linię SIGNAL, która jest średnią wykładniczą o okresie 9 dni wyliczoną ze wskaźnika

MACD (SW z x sesji,SW z y sesji) = SW1 - SW2
x < y
SIGNAL to średnia wykładnicza z MACD z s sesji

Podczas tendencji wzrostowej średnia z x sesji rośnie szybciej, niż średnia z y sesji, co powoduje zwiększenie wartości oscylatora. Podczas tendencji spadkowej jest odwrotnie. Przecięcie przez wykres MACD swojej linii sygnału od góry to sygnał sprzedaży, a od dołu to sygnał kupna. Potwierdzeniem tych sygnałów jest przecięcie przez wykres MACD linii równowagi znajdującej się na poziomie 0.

Sygnał kupna następuje, gdy MACD przecina SIGNAL od dołu (wzmocnienie następuje wtedy gdy przechodzi ona z wartości ujemnych na dodatnie).

Sygnałem sprzedaży jest przecięcie przez MACD linii SIGNAL od góry (najlepiej przy równoczesnym przebiciu linii zera od góry).

Momenty kupna i sprzedaży sygnalizowane przez wskaźnik MACD są często sygnałami spóźnionymi i nadają się raczej do inwestycji długoterminowych. Istnieje szkoła podejmowania decyzji już po zmianie kierunku trendu wskaźnika. Opiera się ona na założeniu, że po zakończeniu spadku i rozpoczęciu wzrostu MACD w krótkim czasie przetnie SIGNAL od dołu (analogicznie dla przejścia z okresu wzrostu do spadku - nastąpi przecięcie od góry). Podejście takie jest jednak obarczone sporym ryzykiem.