Jak pokazały ostatnie lata zarządzanie opcjami to skomplikowany proces wymagający specjalistycznego know-how, ostrożności i rozsądku. W roku 2008 w wielu polskich przedsiębiorstwach trudno było znaleźć prawidłowo skonstruowane strategie, co w wielu przypadkach skończyło się znacznymi stratami finansowymi. Aby ich uniknąć należy pamiętać, że zbudowanie prawidłowej strategii opcyjnej opiera się o znalezienie takiej kombinacji opcji prostych, która w określonym przedziale zabezpieczy nasz przepływ pieniężny.

Pierwszym, podstawowym krokiem jest określenie jakiego rodzaju struktury potrzebujemy, możemy wybierać z pośród trzech podstawowych grup, dzięki czemu łatwiej będzie określić dalsze wymagania co do składu struktury:
- horizontal – pozioma rozpiętość – opcje mają taką samą cenę wykonania, lecz różne terminy wykonania;
- vertical – pionowa rozpiętość – opcje mają różne ceny wykonania, lecz ten sam termin;
- diagonal – opcje posiadają różne ceny i terminy wykonania.

Ważnym elementem jest określenie oczekiwań inwestora co do kierunku i siły przyszłych zmian. Patrząc z punktu widzenia rynku walutowego dokładne określenie tych dwóch aspektów nie jest możliwe, jednak każdy inwestor sam o nich decyduje. Jeżeli inwestor nie ma preferencji ci do kierunku, lecz oczekuje silnej zmiany zaleca się zastosowanie najprostszej strategii long straddle polegającej na zakupie dwóch opcji: call i put z tymi samymi cenami wykonania. W przypadku oczekiwania niewielkich zmian kursu w przyszłości należy zastosować strategię short straddle polegającą na wystawieniu opcji call i put z tymi samymi cenami wykonania. Oczekując wybicia, ale wiedząc że wyższe prawdopodobieństwo dotyczy spadku inwestor zakupi opcje call i dwie put z tymi samymi cenami wykonania (long strip), analogicznie zakupi dwie call i jedną put, gdy większa jest szansa na wzrost (long strap). Niewielkie zmiany w planowanych stopach zwrotu łączą się z zastosowaniem strategii bull call spread lub bear call spread, czyli zakupie opcji call i wystawieniu call z różnymi, odpowiednimi cenami wykonania.

Preferencje inwestora pozwalają na dokonanie wyboru z pośród z pośród 20 najpopularniejszych i podstawowych struktur:


Każda z nich ma określony cel, który realizowany jest przez posiadacza danej strategii. Biorąc pod uwagę charakter przepływów oraz poziom skłonności do ryzyka danego przedsiębiorstwa może ono oczekiwać  pełnego zabezpieczenia. Generalnie, budowa strategii z wykorzystaniem opcji może być bardzo skuteczna, najskuteczniejsze w tym zakresie przedsiębiorstwa nie tylko nie ponoszą straty, ale i przynoszą zyski.

Oczywiście strategie opcyjne nie są zamkniętym zbiorem, tak więc możemy sami wymyślać struktury dostosowane do naszych potrzeb, jednak warto zauważyć, ze przedstawione powyżej stanowią prawie 95% złożeń opcyjnych stosowanych przez przedsiębiorstwa. Rzadko się zdarza by przedsiębiorstwa szukały innych rozwiązań, gdyż w przypadku powyższych strategii znana jest asymetria rozkładu ryzyka. Rok 2008 pokazał, że przedsiębiorstwa, które same próbowały tworzyć strategie opcyjne ponosiły straty w wyniku nieprawidłowego oszacowania profilu wypłaty. Tak więc dokonując wyboru między znanymi i sprawdzonymi strategiami a budową własnej należy się zastanowić jakie ryzyko jest wstanie przyjąć na siebie przedsiębiorstwo i czy rzeczywiście wybrana struktura je przed nim zabezpieczy?

1 M. Kalinowski, „Zarządzanie ryzykiem walutowym w przedsiębiorstwie”, Wydawnictwo CeDeWu.pl, warszawa 2007, str. 72
2  P. Karkowski, „Toksyczne opcje walutowe”, GreenCapital.pl, Warszawa 2009, str. 45-46

Karolina Anna Napora
Waluty.com