RYNEK MIĘDZYNARODOWY
Środowy handel na rynku akcji za Oceanem zarówno swoim przebiegiem, jak i samym zakończeniem z pewnością nie zapisze się na długo w pamięci inwestorów. Tamtejsze indeksy kończyły wczorajszy dzień zupełnie neutralnie, nie wnosząc nic nowego do obrazu rynku. To co może jednak wzbudzać umiarkowany optymizm w sercach inwestorów, to fakt utrzymania nowych szczytów na indeksie S&P500, a zachowanie takiego stanu rzeczy do końca tygodnia będzie byczym argumentem na najbliższe kilka dni. Czymś na kształt „straszenia” rynku mogą być wczorajsze wypowiedzi amerykańskich znanych analityków, zdaniem których Amerykański Bank Rezerwy Federalnej ma podnieść stopę dyskontową o kolejne 25 punktów bazowych jeszcze przed najbliższym posiedzeniem. Materializacja tych hipotez dość wymownie będzie się kłóciła z ogólnym wydźwiękiem poglądów głoszonych przez większość członków FOMC, którzy z dużą dozą spokoju mówią o przyszłej inflacji (właściwie jej braku), a co za tym idzie brakiem konieczności zaostrzania polityki pieniężnej w bliżej nieokreślonym czasie. Notabene brak spójności wśród „decydentów” FED-u na płaszczyźnie słów i czynów nie jest niczym nowym i zaskakującym, raczej należy traktować to jako przemyślaną strategię jego działania w walce z kryzysem.
O godzinie 08:49 zgodnie z notowaniami na rynku międzybankowym za jedno euro trzeba było zapłacić 1,3614 dolara.

Sytuacja techniczna eurodolara: po wczorajszym złamaniu wsparcia w rejonie 1,3650 – 1,3640 notowania wyhamowały dopiero w rejonie kolejnej lokalnej bariery – okolic figury 1,3600. Poranne zaklinowanie się cen w pobliżu tego miejsca charakterystycznego oraz brak siły do wyraźniejszego odreagowania sugerują kontynuację aprecjacji waluty amerykańskiej względem euro. Najbliższy opór techniczny (wykresy H4 oraz H1) wyrysować można na wysokości: 1,3650. Kolejna linia wsparcia – możliwy target dla dzisiejszych zmian znajduje się na wysokości dołków z zeszłego tygodnia: 1,3560 – 1,3550.

   
RYNEK KRAJOWY
Wczorajsza sesja odsłania mały respekt posiadaczy akcji wobec dalszego nabywania akcji, miejsce bowiem w którym się znaleźli to kilkadziesiąt punktów poniżej szczytów fali hossy na indeksie WIG20. Tym samym akcje blue chipów straciły wczoraj łącznie 0,8%, przy średnich obrotach na poziomie 1,5 miliarda złotych. Zważywszy jednak na otocznie makroekonomiczne, dobry sentyment, czy też sytuację na zachodnich parkietach (gdzie wyczyn zdobycia nowych szczytów inwestorzy mają już za sobą), test maksimów WIG20 zdaje się być również kwestią czasu. Barw nabierają nieformalne dyskusje o stopach procentowych wśród członków RPP, którzy coraz bardziej nabierają przekonania, że potencjalne dalsze umocnienie polskiej waluty może przeciągnąć proces zaostrzania polityki pieniężnej nawet do 2011 roku. Dobrą nowiną dla Skarbu Państwa są spekulacje na temat zysku NBP za 2009 roku, który według nieoficjalnych danych ma wynieść 8 miliardów złotych. Informacja ta w połączeniu z ostatnimi niezwykle udanymi aukcjami obligacji SP ułatwia zadanie rządowi w walce z deficytem i długiem publicznym w roku bieżącym.

O godzinie 09.15 zgodnie z notowaniami na rynku międzybankowym za jedno euro trzeba było zapłacić 3,8740, a za dolara 2,8450 złotego.

Sytuacja techniczna na rynku złotego: USD/PLN – ostatnie godziny zgodnie z oczekiwaniami przyniosły stopniową wspinaczkę cen i test rejonu figury 2,8500 – pierwszego lokalnego oporu. Poranny obraz tej pary nie generuje obecnie oznak szybkiej zmiany zarysowanych wczoraj tendencji. Pierwszym wsparciem i jednocześnie sygnalną utrzymania się przewagi po stronie byków (zwolenników słabszego złotego względem dolara) jest rejon 2,8400 – 2,8360. Kolejna strefa oporu mogąca stać się wyznacznikiem dzisiejszej górki to przestrzeń 2,8700 – 2,8770. Relatywnie spokojnie z lekką presją w kierunku słabszego złotego jest też na parze EUR/PLN. Tutaj po nieudanej próbie sforsowania bariery: 3,8800 – 3,8880 kurs zakotwiczył się w przestrzeni 3,8660 – 3,8760. Tutaj również (przynajmniej w perspektywie najbliższych godzin) trudno mówić o sygnałach szybkiego powrotu cen w rejon silnie bronionego wsparcia 3,8600 – 3,8550. Zachowanie cen na innych krosach z udziałem złotego jak również poranny obraz tej pary wskazują raczej na kontynuację wzrostów. Technicznie dwie najbliższe bariery to nadal: 3,8880 i 3,9100.

       

Część makroekonomiczna: Łukasz Leszczyński
Część techniczna: dr Jarosław Klepacki   


 ECM DM S.A.

Opracowany materiał jest opinią na temat rynku, stanowi wyraz najlepszej wiedzy autorów popartej informacjami z kompetentnych źródeł  i nie stanowi „rekomendacji” lub „doradztwa” w rozumieniu Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. ECM DM S.A. nie ponosi odpowiedzialności za decyzje podejmowane na podstawie przekazanego materiału. Bez  zgody ECM DM S.A. nie może być dystrybuowany lub przekazywany dalej.