RYNEK MIĘDZYNARODOWY
Wczorajsza sesja za Oceanem nie będzie z pewnością należała do tych, które zapiszą się w kartach historii. Inwestorzy raczej nie kwapili się do kupna akcji, ale chętnych do sprzedaży było jeszcze mniej, dzięki czemu amerykańskie indeksy kończyły dzień na blisko 0,5% plusach. Wieczorem polskiego czasu inwestorzy za Wielką Wodą z uwagą wsłuchiwali się w komunikat FED-u, którego członkowie podzieli się opinią na temat perspektyw amerykańskiej gospodarki. I jak było to do tej pory, tak i teraz FED przekonuje i uspakaja opinię publiczną, że największa gospodarka świata w bieżącym roku wzrośnie o 2,8% - 3,5%, podczas gdy dwa następne lata mają się cechować przyspieszeniem tego wzrostu (prognoza dynamiki PKB niemalże charakterystyczna dla krajów emerging markets). Stopa bezrobocia w IV kwartale powinna się znaleźć pod koniec roku na poziomie 9,5% - 9,7%, z kolei inflacja przez jakiś czas powinna zostać ograniczona. To co stanowi nowy element w komunikacie i jednocześnie będący „przebąkiwanym” w poprzednich jego wydaniach to świadomość konieczności zmniejszenia aktywów. Ta ostania kwestia w roku 2010 zdaje się będzie największym wyzwaniem dla FED-u tego roku.

O godzinie 08:55 zgodnie z notowaniami na rynku międzybankowym za jedno euro trzeba było zapłacić 1,3540 dolara.

Sytuacja techniczna eurodolara: po wczorajszym odreagowaniu już nie ma śladu. Notowania wróciły w rejon lokalnych dołków: 1,3550 – 1,3530, gdzie wykreślić można linię najbliższego wsparcia. Mając na uwadze widoczny od kilku tygodni relatywnie silny trend aprecjacji dolara względem wspólnej waluty przyjąć można, że możliwe jest naruszenia i tego miejsca charakterystycznego. Silne wsparcie mogące stać się wyznacznikiem reaktywacji długich pozycji w dniu dzisiejszym wyrysować można w pobliżu figury 1,3500. Przebiega tam dolne ograniczenie widocznego od połowy stycznia kanału spadkowego.
   
RYNEK KRAJOWY

Giełda warszawska wczorajszym zachowaniem zrekompensowała relatywną słabość wobec zachodnich parkietów na przestrzeni ostatnich dni. Indeks WIG20 wzrósł wczoraj o 1,89%, jednak przy mizernych obrotach, tj. 1,26 miliarda złotych. Silny dolar na świecie nie ciąży jednak parom złotowym, zwłaszcza rynkowi EUR/PLN. Ta ostatnia bowiem cały czas znajduje się poniżej 4,0000 i utrzymanie takiego stanu rzeczy do końca tygodnia będzie tożsame z jeszcze niższymi poziomami w najbliższej przyszłości. Dobrym sygnałem dla polskiej waluty są spadające 5-letnie stawki CDS, które wczoraj odnotowały poziom 143,5 punktu.

O godzinie 09.11 zgodnie z notowaniami na rynku międzybankowym za jedno euro trzeba było zapłacić 3,9725, a za dolara 2,9306 złotego.

Sytuacja techniczna na rynku złotego: na parze EUR/PLN kurs nie jest wstanie trwale odbić się od bronionej już kilkakrotnie linii wsparcia w przestrzeni: 3,9650 – 3,9550. O tym, czy będzie to dobre miejsce do zakupu waluty zdecydować mogą najbliższe godziny. Sygnalną potwierdzającą powrót do wyższych cen byłoby wybicie powyżej linii szczytów z ostatnich dwóch sesji, zlokalizowanych w okolicach figury 3,9900. Na parze USD/PLN aprecjacja dolara względem euro stała się katalizatorem silnych wzrostów. Najbliższy opór: 2,9450 – 2,9550 stanowiący górną barierę widocznego od kilku dni trendu spadkowego (wykres H4) jest obecnie sygnalną dalszego kierunku na tej parze.
   
   


Część makroekonomiczna: Łukasz Leszczyński
Część techniczna: dr Jarosław Klepacki      


 ECM DM S.A.

 Opracowany materiał jest opinią na temat rynku, stanowi wyraz najlepszej wiedzy autorów popartej informacjami z kompetentnych źródeł  i nie stanowi „rekomendacji” lub „doradztwa” w rozumieniu Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. ECM DM S.A. nie ponosi odpowiedzialności za decyzje podejmowane na podstawie przekazanego materiału. Bez  zgody ECM DM S.A. nie może być dystrybuowany lub przekazywany dalej.