Początek tygodnia wcale nie zapowiadał, że bohaterem minionego tygodnia zostanie dolar amerykański, który w dynamiczny sposób zyskiwał do głównych walut. Jeszcze podczas środowych notowań doszło do nieznacznego osłabienia notowań dolara amerykańskiego względem głównych walut. Jednak nie było to zasługą publikowanych w tym dniu danych makroekonomicznych a jedynie sytuacji technicznej. Szczególnie jeśli wziąć pod uwagę relację dolara amerykańskiego względem euro. Kurs poniżej 1,5 usd za euro przy obecnych poziomach niektórych wskaźników technicznych będzie skłaniał inwestorów do realizacji osiągniętych zysków. A jeśli do tego dołożyć prawie zgodne z prognozami publikacje makroekonomiczne to można przypuszczać, że jeszcze pod koniec bieżącego tygodnia kurs euro prawdopodobnie powrócić powyżej bariery 1,5 dolara amerykańskiego. Natomiast przeglądając środowe publikacje należy wymienić jedynie, że lipcowe dane dotyczące amerykańskiej sprzedaży detalicznej miały według prognoz wzrosnąć o 0,1 % a odnotowano spadek o 0,1 %.

Z kolei czerwcowe zapasy przedsiębiorstw miały wzrosnąć o 0,5 % a odnotowano wzrost o 0,7 procent. Gdyby wspomniane dane (jak również indeks zmiany wniosków o kredyt hipoteczny) były bardziej oddalone od prognoz to już podczas środowych notowań kurs dolara względem euro powróciłby powyżej bariery 1,5 dolara a tak to wieczorem czasu polskiego odnotowano spadek kursu o 0,22 % do poziomu 1,4924 dolara amerykańskiego za euro. Warto odnotować, że bardzo silny był dolar amerykański względem funta szterlinga i w środowy wieczór kurs dotarł do poziomu 1,8694 dolara amerykańskiego za funta. Było to mniej niż poprzednio aż o 1,4 %. Środowe notowania nie sprzyjały walucie brytyjskiej która straciła do franka szwajcarskiego 1,6 % (2,0278 chf/gbp), do jena japońskiego spadek wyniósł 1,12 % (204,79 jpy/gbp) a w relacji z euro spadek wyniósł aż 1,6 procent. W tym przypadku kurs dotarł do poziomu 0,7983 funta za euro.
Natomiast publikacja czwartkowa dotycząca amerykańskiej inflacji za lipiec bieżącego można by nazwać nazywać małym deszczem z dużej chmury. Otóż ostatnie prognozy sygnalizowały, że należało oczekiwać inflacji na poziomie 0,4 procent w ujęciu miesiąc do miesiąca oraz 5,2 procent w ujęciu rok do roku. Natomiast po publikacji okazało się, że amerykańska lipcowa inflacja wyniosła 0,8 procent w ujęciu miesiąc do miesiąca oraz 5,6 % w ujęciu rok do roku. Przeglądając przebieg czwartkowych notowań to można zauważyć, że wspomniana publikacja nie zaszkodziła notowaniom dolara amerykańskiego. W relacji z euro umocnił się o kolejne 0,8 procent do poziomu 1,4775 usd za euro. Z kolei w relacji z funtem szterlingiem pozostał na niezmienionym poziomie i kurs wynosił 1,8664 dolara amerykańskiego za funta szterlinga. A jakby tego było mało to waluta amerykańska dołożyła jeszcze 0,5 % jenowi japońskiego ale podczas czwartkowych notowań nie zdołała osiągnąć poziomu 110 jenów japońskich za dolara amerykańskiego. Jeszcze ciekawiej było podczas piątkowych notowań. Szczególnie jeśli wziąć pod uwagę piątkowe publikacje z wyróżnieniem danych dotyczących lipcowej produkcji przemysłowej. W USA oczekiwano braku zmiany po wzroście o 0,4 % poprzednio. Natomiast w lipcu produkcja przemysłowa wzrosła o 0,2 % w ujęciu miesiąc do miesiąca. Na koniec tygodnia dolar amerykański już z takim impetem nie atakował głównych walut i za euro płacono 1,4672 dolara amerykańskiego czyli o 0,7 % mniej jak dzień wcześniej. Tylko 0,2 procent wzrósł kurs dolara względem funta szterlinga i w piątek wieczorem wynosił 1,8628 dolara amerykańskiego. To co nie udało się podczas czwartkowych notowań w relacji z jenem japońskim zostało osiągnięte na zakończeniu minionego tygodnia. Dzięki temu, że dolar amerykański zyskał do jena japońskiego prawie 0,7 procent kurs pokonał barierę 110 jenów i wieczorem czasu polskiego wynosił 110,53 jena japońskiego. Ostatni raz tak słaby jen japoński wobec dolara amerykańskiego był na przełomie ubiegłego i bieżącego roku. Warto w tym miejscu popatrzeć na zachowanie wskaźnika RSI 14, który po piątkowej sesji wynosi 65,53 punktu. Ostatni lokalny szczyt przypadał 8 sierpnia kiedy wspomniany parametr wynosił 69,98 punktu a jeszcze wcześniej czyli 15 czerwca wynosił 68,2 punktu. Dla wspomnianych poziomów kurs wynosił 110,21 jena japońskiego (8.08.2008 rok) oraz 108,29 jpy (15.06.2008). W okresie 1 miesiąca czyli od 15 czerwca kurs jena japońskiego wobec dolara amerykańskiego umocnił się z poziomu 108,29 jpy do poziomu 104,75 jena japońskiego co odpowiadało wskaźnikowi RSI 14 na poziomie 35 punktów. Akurat poziom 108,7 jena japońskiego odpowiada średniej arytmetycznej z ostatnich 20 notowań i jeśli waluta japońska zacznie nowy tydzień od umacniania to właśnie ten poziom będzie bardzo ważny. Ewentualne przebicie od góry spowoduje podążanie kursu w okolice gdzie wskaźnik RSI 14 wynosił wspomniane 35 punktów. Przyjmując proste działanie matematyczne to jeśli z poziomu 108,29 kurs umocnił się do poziomu 104,75 to jako miejsce docelowe otrzymać można przedział 106,90-107,00 jena japońskiego. Ten przedział może zostać osiągnięty w perspektywie 1 miesiąca.
W Polsce informacją dnia była publikacja lipcowej inflacji. Jak poinformował GUS inflacja wyniosła 4,8 % w ujęciu rok do roku w porównaniu z 4,6 % w czerwcu bieżącego roku. Oczekiwania analityków sugerowały, że inflacja w ujęciu miesiąc do miesiąca spadnie o 0,1 procent. Aktualne oczekiwania sugerują, że po sierpniu inflacja może przekroczyć 5 procent w ujęciu rok do roku. Na bazie tej informacji złoty polski stracił do euro 1,2 % spadając do poziomu 3,3035 złotego. Natomiast w relacji z dolarem amerykańskim złoty polski spadł o 0,9 procent do poziomu 2,2126 złotego za dolara amerykańskiego. Złoty polski rozpoczął tydzień od nieznacznego osłabienia względem euro oraz dolara amerykańskiego. Spadek nie przekraczał 0,3 procent i za euro płacono 3,2840 złotego a dolar amerykański kosztował 2,2021 złotego. W relacji z frankiem szwajcarskim podczas poniedziałkowych notowań kurs wynosił 2,0722 złotego za franka szwajcarskiego. Najgorsza dla złotego była końcówka minionego tygodnia gdzie w czwartek kurs zbliżył się do poziomu 3,32 złotego za euro oraz przebił się przez 2,2450 złotego za dolara amerykańskiego. Ponieważ w piątek w Polsce był dniem wolnym od pracy to notowanie złotego na rynku międzynarodowym przyniosło kolejne osłabienie złotego. W rezultacie w piątek czasu polskiego za dolara amerykańskiego płacono 2,2740 złotego czyli na poziomie z 25 marca bieżącego roku. Euro kosztowało 3,3365 złotego czyli tyle ile 3 lipca bieżącego roku. Frank szwajcarski kosztował 2,0723 złotego czyli tyle ile 3 lipca bieżącego roku. Tak silny spadek złotego w relacji nie tylko do tych trzech walut może sugerować, że nowy tydzień rozpocznie się od korekty ostatnich spadków. Być może koniec sezonu wakacyjnego spowoduje zwiększony popyt na złotego ze strony powracających z wakacji. W przypadku relacji z euro ostatnim punktem oporu jest poziom średniej arytmetycznej z ostatnich 100 notowań wynoszącej 3,3409 złotego. Za korektą czyli umocnieniem złotego w relacji do euro przemawia również wartość wskaźnika RSI 14, który po piątkowych notowaniach wynosi 71,03 punktu. Ostatni raz na zbliżonym poziomie wskaźnik znajdował się 21 sierpnia 2007 roku kiedy wynosił 67,88 punktu. Odpowiadało to notowaniu na poziomie 3,8516 złotego. Później nastąpiło umocnienie złotego aż do poziomu 3,2065 złotego. W relacji z dolarem amerykańskim wskaźnik RSI 14 wynosi aż 83,1 punktu i w tym przypadku korekta jest przesądzona. Jednak nie będzie ona głębsza jak dotarcie do poziomu 2,15 złotego za dolara amerykańskiego. Natomiast w relacji z frankiem szwajcarskim polska waluta może w najbliższym czasie skorygować do poziomu 2,0280-2,0305 złotego. Jednak czy tak będzie w głównej mierze będzie zależało od wydarzeń na międzynarodowych rynkach walutowych.

AF
AF® Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi "rekomendacji" w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). Zgodnie z powyższym autor nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podejmowane na podstawie niniejszego komentarza.