Z analizy zaprezentowanej w cz. 1-4, wiemy, że portfel o łącznej stopie zwrotu przynosi lepsze wyniki w stosunku do wskaźników giełdowych. Co jest ciekawe, bowiem testy statystyczne ujawniają, że portfel ten nie jest odpor­ny na wzloty i upadki na rynku akcji (Rys. 1). Nasza analiza wręcz wskazuje na to, że miesięczne osiągnięcia portfela opartego na strategii dywidendy są wysoce skorelowane z miesięcznymi wahaniami wskaźnika DJIA (o współczynniku korelacji jako podstawie procesu dywersyfikacji portfela przeczytacie w cz. 6).

Finansowanie portfela opartego na łącznej stopie zwrotu: strategia aktywnego hedgingu


Zamiast śledzić ruchy cen 15 akcji, obserwuj wybrany wskaźnik giełdowy
Dla inwestorów, którzy wybrali metodę aktywnego hedgingu, aby doko­nać zakupu akcji, wnioski te są wielce użyteczne. Zamiast ciągle śledzić ruchy cen 15 akcji, wystarczy gdy obserwujemy tylko wskaźnik giełdowy (np. Dow Jones, WIG).

Ilekroć metoda aktywnego hedgingu sygnalizuje możliwość zakupu akcji, zainwesto­walibyśmy równą sumę dolarów w akcje będące składnikiem portfela opartego na łącznej stopie zwrotu. W praktyce dokonanie równych kwotowo inwestycji może okazać się niemożliwe ze względu na konieczność skorygowania ilości akcji do najbliższej „okrągłej partii” (100 akcji).

Teraz spróbujemy wykorzystać zasady aktywnego hedgingu w celu inwestowania funduszy w portfel oparty na łącznej stopie zwrotu, zakładając, że 1 stycznia 1988 r. jest datą początkową (data ta pozwala na wyeliminowanie krachu giełdowego z października 1987 r. z pomiaru osiągnięć).

Rys. 1 ukazuje rezultaty wprowadzenia portfela opartego na strategii wzrostu dywidendy przy zastosowaniu samej zasady okresowych inwestycji.

Rys. 1. Porównanie miesięcznego poziomu wzrostu wartości

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.

Jak na okres dziesięcioletni, całkiem nieźle. Nawet zasada oparta na okresowych inwestycjach pozwala na osiągnięcie znacznej różnicy w stosunku do zwrotu związanego z kryterium odniesienia i to podczas okresu pozbawionego jakichkolwiek znacznych spadków.
Ciągle jednak istnieje różnica pomiędzy wartością końcową wskaźnika DJIA, a wartością końcową naszego portfela. Jednak, gdy dodamy zasadę wykorzystującą spadki kursów akcji, obraz ten ulega znacznej poprawie.

Rys. 2. Finansowanie portfela opartego na łącznej stopie zwrotu: zasada okresowego dokonywania inwestycji

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.

Jak pokazano to na rys. 3, będąc cierpliwym i pozwalając meto­dzie aktywnego hedgingu kierować strategią finansowania, inwestorzy przeszliby przez krytyczny okres początkowy uzyskując znacznie lepsze rezultaty niż wskazuje na to poziom miary odniesienia i to z mniejszą liczbą nieprzespanych nocy.

Rys. 3. Finansowanie portfela opartego na łącznej stopie zwrotu: aktywny hedging

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.

Proszę również zauważyć, że standardowe wahania całego rynku spowodowały, że zasada oparta na zmianie tendencji rynkowej całkowicie przesunęła zasoby z rynku pieniężnego na rynek akcji do kwietnia 1992 r. Tak więc poleganie na zasadzie aktywnego hedgingu w finansowaniu portfela opartego na łącznej stopie zwrotu dało rezultaty, które pozwoliły przewyższyć pięcioletni skumulowany zwrot ze wskaźnika DJIA. Jak wskazuje lewa oś rys. 2, każde 100 dolarów zainwesto­wane w naszą strategię dywidendy pod koniec okresu inwestycyjnego przy­niosło 190 dolarów w przeciwieństwie do 170 dolarów ze wskaźnika DJIA.

Całkiem nieźle, ale czy nie był to tylko fart? Wątpliwe.
Tabela 1 wyszczególnia rezultaty procesu symulacji począwszy od 1987 r. Jak zapisano, metoda aktywnego hedgingu przyniosła gorsze rezultaty dwa razy (1991 i 1992) - nic dziwnego, wiedząc, że okres ten zwiastował początek gwałtownego wzrostu na rynku 1995-1997. Nadal jednak całkowite rezultaty okazały się zadowalające.

Tab. 1. Finansowanie portfela opartego na łącznej stopie zwrotu: Aktywny hedging

* łącznie z odsetkami z tytułu rezerw pieniężnych.

I ostatnia kwestia. Znając natężenie i okres trwania rynku o tendencji zwyżkowej, proszę sobie tylko wyobrazić, ilu inwestorów zdecydowało się stać z boku czekając na zmianę sytuacji. Oni nadal czekają na tej pozycji.

Tak więc, pomimo tego, że metoda aktywnego hedgingu przyniosła rezultat poniżej wartości miary odniesienia w dwóch latach na sześć, przynajmniej pozwoliłaby inwestorom skorzystać z większości osiągnięć na rynku kapita­łowym.



Autor: Sylwia Hucik Gaicka
Analityk portalu waluty.com

---

Aktywny hedging: kilka przykładów, jak korygować i wygrywać? (cz. 4)  [tutaj]


ŹRÓDŁO:
Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.