Artykuł
Aktywny hedging: Inwestuj, zarządzaj, łap okazję (cz. 2)
20.04.2007 15:28 piątek
Sprytni inwestorzy analizują sytuację zanim podejmą decyzję. Wielu inwestorów ponosi porażki z powodu ich niecierpliwości, braku zdolności przewidywania. Wyzwaniem jest znalezienie bezpiecznego sposobu na inwestowanie na rynku akcji przy jednoczesnej kontroli ryzyka.
I właśnie dziś będziemy badać coś, co nazywa się aktywnym hedgingiem i jest efektywnym sposobem finansowania portfela akcji. Podejście to jest intuicyjne i (na szczęście) łatwe do zastosowania. Pozwala ono osiągnąć cele, jeżeli chodzi o proces finansowania, unikając decyzji „wszystko albo nic” i opierając się na analizie dwóch zmiennych: czasu i tendencji spadkowej na rynku, wskazywanej przez indeks Dow Jones.
Nasz plan to trzy kroki.
KROK 1: ZAINWESTUJ NA RAZIE POŁOWĘ
Ponieważ nikt nie wie, czy kolejny ruch na rynku akcji będzie w górę czy w dół, rozwaga podpowiada, że sprytnym posunięciem jest zainwestowanie bezpośrednio połowy posiadanych funduszy.
Z jednej strony, o ile rynek pójdzie w górę, zredukujemy o połowę ryzyko tego, że szansy tej nie wykorzystamy. Z drugiej strony, jeżeli nastąpi „korekta", przynajmniej narazimy na ryzyko tylko połowę funduszy. A do tego, zachowamy pewien zasób gotówki, aby zwiększać kapitał wykorzystując niższy poziom kursów. A co z rezerwą środków pieniężnych?
KROK 2: ZARZĄDZAJ CZASEM
Ponieważ nie ma sposobu, aby przewidzieć kiedy będzie miał miejsce comiesięczny okres spadków, nasza technika finansowania musi uwzględnić możliwość, jakkolwiek niewielką, że rynek akcji wejdzie w okres pozbawiony wahań. Stosujemy więc zasadę związaną z okresem inwestycji, zgodnie z którą pozostałe zasoby gotówkowe są inwestowane na rynku akcji w równych, z góry ustalonych, kwartalnych kwotach. I choć znamy historyczne zapisy wahań na rynku, sensowne jest to, aby utrzymać kwartalne inwestycje na minimalnym poziomie, powiedzmy 5% pozostałych funduszy, aby było dostatecznie dużo czasu na korektę. Innymi słowy, przy braku zmienności, przez okres 5 lat wszystkie środki finansowe zostałby ulokowane w portfelu papierów wartościowych.
Rys. 1. Dow Jones Indusłrial Average: Miesięczny wzrost wartości w okresie 1972-1997

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.
Przykład:
Popatrzmy, jakie efekty przyniosłoby zastosowanie dwóch pierwszych reguł dla przykładowego inwestora z 1 mln dolarów przeznaczonych na inwestycje na rynku akcji w końcu 1986 r. Proszę pamiętać, że przez okres pierwszych 9 miesięcy rynek akcji zanotował 30% wzrost.
Tak więc, jakakolwiek strategia finansowania, której nie udało się wcześniej zainwestować wszystkich środków finansowych poważnie obniżyłaby poziom miary odniesienia, przynajmniej w miesiącu wrześniu.
Około połowa funduszy (500 000 dolarów) zostałaby zainwestowana bezpośrednio (Krok 1). Zgodnie z zasadą dotyczącą czasu inwestycji, pozostała część zostałaby wprowadzana na rynek akcji w końcu każdego kwartału w kwotach wysokości 5%. Linia Rynku Pieniężnego na rys. 2 pokazuje transfer funduszy na rynek akcji aż do momentu, gdy zostaną zainwestowane wszystkie środki finansowe (tzn. do końca 1992 r.).
Rys. 2. Aktywny hedging: okresowe inwestowanie środków finansowych

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.
Teraz proszę porównać wartość portfela (pełna linia) ze wskaźnikiem DJIA, stanowiącym kryterium odniesienia (linia przerywana). Jak wspominaliśmy wcześniej, nie jest niczym dziwnym, że okresowe inwestowanie dało gorsze rezultaty przy błyskawicznym wzroście kursów akcji obserwowanym przez okres 10 lat inwestycji. W końcu, kiedy w 1987 r. nastąpił krach na rynku, nie wykorzystano poważnych redukcji kursów. Zasada ta stosowałaby się do kwartalnego planu inwestycyjnego. I to jest miejsce, gdy do głosu dochodzi zasada opierająca się na sytuacji na rynku, która wykorzystuje tendencje spadkowe.
Zasada wykorzystująca tendencję na rynku akcji wprowadza rezerwy gotówki do portfela papierów wartościowych, ilekroć miesięczne spadki wynoszą więcej niż jedno odchylenie standardowe. Ponieważ zdarzenia z przedziału większego od trzech odchyleń standardowych występują rzadko, metoda ta wykorzystuje „załamania na giełdzie" poprzez przesunięcie wszystkich pozostałych środków finansowych na rynek.
Teraz aktywny hedging jest nastawiony na wykorzystywanie okazji pojawiających się na rynku. Ale krok 3: BĄDŹ CIERPLIWY I WYKORZYSTUJ ZJAWISKO ZMIENNOŚCI podejmiemy w cz. 3. Zapraszam do lektury!
Autor artykułu:
Sylwia Hucik Gaicka
Aktywny hedging: Alternatywne finansowanie portfela papierów wartościowych (cz. 1) [tutaj]
Źródła:
1. An introduction to hedge funds. The firs in the BRC Hedge Funds series, BARRA, Inc., Darien 2001.
2. Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.
3. Graham B., D. Dodd, Security Analysis: Principles and Technique, 4th ed. McGraw-Hill Book Company Inc. 2002.
I właśnie dziś będziemy badać coś, co nazywa się aktywnym hedgingiem i jest efektywnym sposobem finansowania portfela akcji. Podejście to jest intuicyjne i (na szczęście) łatwe do zastosowania. Pozwala ono osiągnąć cele, jeżeli chodzi o proces finansowania, unikając decyzji „wszystko albo nic” i opierając się na analizie dwóch zmiennych: czasu i tendencji spadkowej na rynku, wskazywanej przez indeks Dow Jones.
Nasz plan to trzy kroki.
KROK 1: ZAINWESTUJ NA RAZIE POŁOWĘ
Ponieważ nikt nie wie, czy kolejny ruch na rynku akcji będzie w górę czy w dół, rozwaga podpowiada, że sprytnym posunięciem jest zainwestowanie bezpośrednio połowy posiadanych funduszy.
KROK 2: ZARZĄDZAJ CZASEM
Ponieważ nie ma sposobu, aby przewidzieć kiedy będzie miał miejsce comiesięczny okres spadków, nasza technika finansowania musi uwzględnić możliwość, jakkolwiek niewielką, że rynek akcji wejdzie w okres pozbawiony wahań. Stosujemy więc zasadę związaną z okresem inwestycji, zgodnie z którą pozostałe zasoby gotówkowe są inwestowane na rynku akcji w równych, z góry ustalonych, kwartalnych kwotach. I choć znamy historyczne zapisy wahań na rynku, sensowne jest to, aby utrzymać kwartalne inwestycje na minimalnym poziomie, powiedzmy 5% pozostałych funduszy, aby było dostatecznie dużo czasu na korektę. Innymi słowy, przy braku zmienności, przez okres 5 lat wszystkie środki finansowe zostałby ulokowane w portfelu papierów wartościowych.
Rys. 1. Dow Jones Indusłrial Average: Miesięczny wzrost wartości w okresie 1972-1997

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.
Przykład:
Popatrzmy, jakie efekty przyniosłoby zastosowanie dwóch pierwszych reguł dla przykładowego inwestora z 1 mln dolarów przeznaczonych na inwestycje na rynku akcji w końcu 1986 r. Proszę pamiętać, że przez okres pierwszych 9 miesięcy rynek akcji zanotował 30% wzrost.
Tak więc, jakakolwiek strategia finansowania, której nie udało się wcześniej zainwestować wszystkich środków finansowych poważnie obniżyłaby poziom miary odniesienia, przynajmniej w miesiącu wrześniu.
Około połowa funduszy (500 000 dolarów) zostałaby zainwestowana bezpośrednio (Krok 1). Zgodnie z zasadą dotyczącą czasu inwestycji, pozostała część zostałaby wprowadzana na rynek akcji w końcu każdego kwartału w kwotach wysokości 5%. Linia Rynku Pieniężnego na rys. 2 pokazuje transfer funduszy na rynek akcji aż do momentu, gdy zostaną zainwestowane wszystkie środki finansowe (tzn. do końca 1992 r.).
Rys. 2. Aktywny hedging: okresowe inwestowanie środków finansowych

Źródło: Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.
Teraz proszę porównać wartość portfela (pełna linia) ze wskaźnikiem DJIA, stanowiącym kryterium odniesienia (linia przerywana). Jak wspominaliśmy wcześniej, nie jest niczym dziwnym, że okresowe inwestowanie dało gorsze rezultaty przy błyskawicznym wzroście kursów akcji obserwowanym przez okres 10 lat inwestycji. W końcu, kiedy w 1987 r. nastąpił krach na rynku, nie wykorzystano poważnych redukcji kursów. Zasada ta stosowałaby się do kwartalnego planu inwestycyjnego. I to jest miejsce, gdy do głosu dochodzi zasada opierająca się na sytuacji na rynku, która wykorzystuje tendencje spadkowe.
Zasada wykorzystująca tendencję na rynku akcji wprowadza rezerwy gotówki do portfela papierów wartościowych, ilekroć miesięczne spadki wynoszą więcej niż jedno odchylenie standardowe. Ponieważ zdarzenia z przedziału większego od trzech odchyleń standardowych występują rzadko, metoda ta wykorzystuje „załamania na giełdzie" poprzez przesunięcie wszystkich pozostałych środków finansowych na rynek.
Teraz aktywny hedging jest nastawiony na wykorzystywanie okazji pojawiających się na rynku. Ale krok 3: BĄDŹ CIERPLIWY I WYKORZYSTUJ ZJAWISKO ZMIENNOŚCI podejmiemy w cz. 3. Zapraszam do lektury!
Autor artykułu:
Sylwia Hucik Gaicka
Aktywny hedging: Alternatywne finansowanie portfela papierów wartościowych (cz. 1) [tutaj]
Źródła:
1. An introduction to hedge funds. The firs in the BRC Hedge Funds series, BARRA, Inc., Darien 2001.
2. Babin Ch., Donovan W., Sekrety mistrzów inwestycji, KE-Liber, Warszawa 2001.
3. Graham B., D. Dodd, Security Analysis: Principles and Technique, 4th ed. McGraw-Hill Book Company Inc. 2002.
| Inne artykuły z tego działu: | Inne artykuły: |
|---|---|
|
|

Analiza techniczna

