Każde państwo i obecnie Unia Europejska, stosuje na co dzień swoistą politykę pieniężną. Jednym z kluczowych dylematów przebudowy polskiej gospodarki, jaki stanął w 1989 r. przed rządem było określenie miejsca wymienialności złotego w tym procesie oraz pytanie o kształt polityki kursowej. Polityka kursowa od samego początku transformacji w Polsce odgrywała bardzo istotną rolę w polityce gospodarczej.

Cechy polityki kursowej Polski po 1989 r.
Uczynienie ze złotego waluty wewnętrznie wymienialnej było pomysłem ryzykownym. Pieniądz polski pozostał wprawdzie walutą niewymienialną z punktu widzenia międzynarodowych standardów, jednakże obszar zastosowanych ograniczeń dewizowych był wyjątkowo mały jak na walutę niewymienialną i dawał się porównać z tym, który zwykle towarzyszy walucie zewnętrznie wymienialnej.

Równocześnie, stan gospodarki w końcu 1989 r. uzasadniałby raczej wprowadzenie znacznie szerszego zakresu reglamentacji walutowej. Gospodarkę cechował wówczas brak równowagi pieniężnej i finansowej, inflacja sięgająca 250% w skali rocznej, długotrwały deficyt bilansu obrotów bieżących oraz niski poziom oficjalnych rezerw walutowych, które nie przekraczały wartości 1-1,5-miesięcznego importu.

Oprócz tego, polska gospodarka znajdowała się pod ciężarem bardzo dużego zadłużenia zagranicznego, którego...


Czytaj dalej na inwestycje.pl