Znacznie segmentu instytucji wspólnego inwestowania wśród pol­skich instytucji finansowych nieustannie wzrasta, szczególnie wśród in­westorów indywidualnych. Ist­nieje duże prawdopodobieństwo, że wraz z postępującą globalizacją ryn­ków finansowych oraz znoszeniem barier legislacyjnych utrudniających swobodny przepływ kapitałów indywidualni inwestorzy w Polsce poszu­kiwać będą bardziej wyrafinowanych, alternatywnych form inwestowa­nia kapitałów, jakimi są m.in. fundusze hedgingowe. Fundu­sze te, które rozpoczęły już działalność na polskim rynku finansowym niewątpliwie korzystają z doświadczeń pochodzących z państw wysoko rozwiniętych, w tym przede wszystkim ze Stanów Zjednoczonych.

Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat rynek finansowy w Polsce przeszedł głębokie zmiany strukturalne i jakościowe. Znacząco rozwi­nęły się niemal wszystkie jego segmenty, pojawiły się nowe instytucje proponujące inwestorom możliwości skorzystania z różnorodnych instru­mentów finansowych, a obowiązujące przepisy prawa wielokrotnie dostosowywane były do zmieniających się realiów.

Mimo że zmiany te wraz z wyhamowaniem tempa rozwoju gospodarczego w Polsce w latach 1999-2003 znacząco osłabły, coraz wyraźniej obserwować można upodabnia­nie się polskiego rynku finansowego do rynków państw wysoko rozwi­niętych, o wieloletniej historii. Stanowi to wyraz włączania polskiego rynku w skład globalnego systemu finansowego, którego kon­sekwencją jest bezpośrednie przenoszenie do Polski wielu wzorców i stan­dardów sprawdzonych za granicą.

Instytucje wspólnego inwestowania
Przykłady tak rozumianej integracji z globalnym rynkiem finansowym można wskazać m.in. w seg­mencie instytucji wspólnego inwestowania. Instytucje te z jednej strony ułatwiają indywidualnym inwestorom prowadzenie inwestycji na rynku masowym, a z drugiej strony, nabierając coraz większego znaczenia, przyczyniają się do rozwoju rynku finansowego i całej gospodarki.

Podmioty na rynkach rozwiniętych
W ramach sektora funduszy inwestycyjnych, działających na roz­winiętych rynkach finansowych i wchodzących w skład instytucji wspól­nego inwestowania, można wyróżnić dwie główne grupy podmiotów (rys. 1):

1) fundusze tradycyjne, takie jak: fundusze akcyjne, fundusze stałe­go dochodu, fundusze hybrydowe i fundusze rynku pieniężnego. Grupa funduszy tradycyjnych jest dostępna i popularna obecnie wśród inwestorów indywidualnych w Polsce;
2) fundusze alternatywne, w ramach których można wskazać: fundu­sze private equity, fundusze venture capital, fundusze real estate. fundusze towarowe i fundusze hedgingowe (hedge funds). Ta grupa funduszy jest mniej znana krajowym inwestorom indywi­dualnym.

W ciągu ostatnich kilkunastu lat większość ze wskazanych instytucji rozpoczęła działalność także na rynku polskim. Jedynie fundusze hedgingowe, prowadzące działalność w zinstytucjonalizowa­nej formie, nie są w Polsce podmiotami szeroko znanymi, a ich obecna działalność stanowi jedynie bardzo wąski margines polskiego rynku finansowego.

Podmioty te mają szansę rozwijać swoją działalność także na polskim rynku finansowym, a ich rozwój pozytyw­nie oddziaływać będzie na rozwój wielu segmentów rynku finansowego.

Mimo że obecny etap rozwoju rynku finansowego nie pozwala na gwałtowny rozwój podmiotów skupiających swoją działal­ność wyłącznie na instrumentach krajowego rynku finansowego, to ry­nek ten podlega ciągłej transformacji i jest szansa na pojawienie się i roz­wój działalności tych instytucji w Polsce.

Rys. 1. Podział funduszy inwestycyjnych według kryterium przedmiotu prowadzonej działalności

Proszę kliknąć na obrazek aby go powiększyć.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie: An introduction to hedge funds. The firs in the BRC Hedge Funds series, BARRA, Inc., Darien 2001.

Fundusze hedge to szansa dla rozwoju polskiej gospodarki
Fundusze hedgingowe, podob­nie jak inne formy instytucji wspólnego inwestowania, mają możliwość gromadzenia kapitałów inwestorów indywidualnych w Polsce, a poprzez inwestycje w różnorodne instrumenty finansowe przyczyniać się będą do rozwoju krajowego rynku finansowego i całej gospodarki.

Dlatego też w kolejnych artykułach będzie przybliżać sobie zagadnienia związane z istotą i charakterystyką funduszy hedgingowych działających na zagranicznych rynkach finansowych, stanowiących tam alternatywną formę instytucji wspólnego inwestowania, popularną wśród zamożnych inwestorów indywidualnych.

W kolejnym artykule przeczytacie Państwo o strukturze sektora funduszy hedgingowych, zwłaszcza że strategie wykorzystywane przez fundusze są znaczą­co różne od tych, które stosują tradycyjne fundusze inwestycyjne.


Autor: Sylwia Hucik Gaicka
Analityk portalu www.waluty.com.pl

---

ROZWÓJ FUNDUSZY HEDGINGOWYCH: Charakterystyka hedgingu – cz. 1 [tutaj]
Hedging – nauka na błędach po 1998 r. – cz. 1 [tutaj]



ŹRÓDŁA:
1. An introduction to hedge funds. The firs in the BRC Hedge Funds series, BARRA, Inc., Darien 2001.
2. Cottier P., Hedge Funds and Manager Futures, Paul Haupt AG, Bern 1997.
3. Łabowski K., Fundusze hedgingowe jako alternatywna forma inwestowania na podstawie doświadczeń z rozwiniętych rynków finansowych [w:] Indywidualni inwestorzy na rynku finansowym, pod red. D. Dziawgo, Wyd. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2004.
4. Mutual Fund Fact Book – A Quito to trends and statistics In the mutual fund industry, 42nd Editio, Investment Company Institute, Washington 2002.
5. http://www.vanhedge.com.
6. http://www.hedgeindex.com.